درد كشيدن لذتش بيشتره

وقتي به هوش آمد، دكتر، مضطرب بالاي سرش ايستاده بود و با خود مي‌گفت: «اگر بفهمد هر دو پايش قطع شده چه واكنشي نشان خواهد داد؟»
دكتر دستي به پيشاني سعيد كشيد و گفت: «آقا سعيد! حالت چطوره؟»
لبخند زد و گفت: «الحمدلله. ببخشيد دكتر كه به شما زحمت دادم.»
سعيد: «آقاي دكتر! كي ‌مي‌تونم برگردم؟»
با اين حرف انگار آب سردي روي دكتر ريختند. رنگش پريد. گفت: «ان‌شاءالله وقتي پات خوب شد!»
با شنيدن اين جمله، سعيد كاري انجام داد كه همه امدادگران و حاضران را غافلگير كرد. ملافه را از روي پايش پس زد و هنگامي كه نگاهش به پاهاي قطع شده‌اش افتاد، ناگهان لبخندش شكفت. سعيد كه گويا جاني تازه گرفته بود، چشم‌هايش را به سقف دوخت و گفت: «خدايا! دو پا داشتيم و داديم، ولي شرمنده‌ايم.»
دكتر كه نمي‌دانست در برابر اين عمل او چه عكس‌العملي نشان بدهد، گفت: «سعيد جان! اگر اجازه بدهي آمپول مرفين بزنم.»
سعيد كه حظ روحي زيبايي را تجربه مي‌كرد، گفت: «درد كشيدن لذتش بيشتره.»
يكي از امدادگرها كه نيرومند و چارشانه بود، جلو آمد و دست سعيد را بوسيد و گفت: «آقا سعيد! براي ما زميني‌ها دعا كن كه در تمام عمرمون حداقل يك قدم را با پاي اراده برداريم.»

مهدي باكري، يك بسيجي بود!!!

دو تا خاطره از سردار شهيد مهدي باكري

يکي را مي خواستيم براي فرماندهي گردان. آقا مهدي بهم گفت: « آدم داري؟» گفتم: « يکي از بچه ها بد نيست؛ فرمانده گروهانه. ميگم بياد پيشت.» توي راه باهش صحبت کردم. توجيهش کردم. مي ترسيدم قبول نکند. بنده خدا اخلاق خاصي داشت؛ يک کمي تند بود. ديده بودم قبلاً با فرمانده گردانش جر و بحث کرده بود. دوتايي نشسته بودند توي نفربر. آقا مهدي حرف مي زد و او سرش را انداخته بود پايين و فقط گوش مي‏کرد. حرف هاي آقا مهدي که تمام شد ، فقط يک جمله گفت. گفت: « روي چشم. هرچي شما بگين.» از ماشين که مي آمد بيرون ، داشت گريه مي‏کرد.
----------------------------------------------------
يکي‏شان با آفتابه آب مي ريخت ، آن يکي سرش را مي شست.
– بهت مي گم کم کم بريز.
– خيله خب. حالا چرا اين قدر مي گي؟
 – مي ترسم آب آفتابه تموم بشه.
– خب بشه مي رم يه آفتابه ديگه آب مي آرم.
رفته بود برايش آب بياورد که بهش گفتم: « خوبه ديگه! حالا فرمانده لشکر بايد بيان سر آقا رو بشورن! » گفت: « چي مي گي؟ حالت خوبه ؟» گفتم: « مگه نشناختيش؟» گفت نه.
------------------------------------------------------
پ.ن: شهيد علي تجلايي: هر وقت دلت گرفت، زيارت عاشورا بخوان.